• Tuingloxinia incarvillea delavayi beschrijving, verzorging, overwinteren en vermeerderen

    Gepost in Overige planten - Geupdated: - Gepubliceerd:

    Tuingloxinia, Incarvillea delavayi met haar grote klokvormige bloemen. Hoe verzorg je de Tuingloxinia , waar kun je ze het beste planten, hoe kun je Incarvillea vermeerderen en overwinteren.

    Tags/labels: RobsTuinplanten, Borderplant, Incarvillea, Bijenplant, China, Knolgewas

    Tuingloxinia, de Bloeiende varen

    De Tuingloxinia  is een uit China, met name de provincie Yunnan, afkomstige plant. In de tweede helft van de negentiende eeuw was de Tuingloxinia enorm populair om op een gegeven moment weer volledig uit de gratie te  vallen. Momenteel maakt deze aantrekkelijke border- en potplant weer een echte revival.

    64237a0b6806e2f0cef2d1e4603b50bb_medium.

    Etymologie Incarvillea delavayi

    De wetenschappelijke benaming van de Tuingloxinia  is Incarvillea delavayi. De geslachtsnaam Incarvillea is een eerbetoon aan de Franse jezuit en botanist Pierre Nicholas Le Chéron d'Incarville. De soorttoevoeging delavayi is een eerbetoon aan de Franse jezuit en plantenverzamelaar Jean David Delavay die op het einde van de negentiende eeuw meer dan duizend soorten planten uit China naar Europa bracht.

    De Nederlandse naam Tuingloxinia  verwijst naar de uiterlijke gelijkenis met de gloxinia’s die we als kamerplant houden. Ook de namen Chinese Trompetbloem of Bloeiende varen worden wel gebruikt. De Engelse naam van de Tuingloxinia  is Hardy gloxinia of Chinese trumpet flower, de Duitse naam is Freiland-Gloxinie of Garten-Gloxinie en de Franse naam is  Incarvillée de Delavay.

    Beschrijving Tuingloxinia82a2bcda7a4e33d10a920816b82fa7b3_medium.

    De Tuingloxinia  is een prachtige, decoratieve tuinplant. De dikke, vlezige penwortels  groeien diep naar beneden en deels naar opzij, waar zich jonge planten vormen.

    De wortels kunnen lange periodes van droogte doorstaan. Vanuit deze wortel groeien, vanuit een rozet de zeer aantrekkelijke bladeren. De glanzende bladeren zijn langgerekt met een lengte tot ongeveer veertig centimeter en diep ingesneden.

    In de periode mei - juni verschijnen de holle bloemstengels met een lengte van veertig tot zestig centimeter. Ze zijn bezaaid met prachtige, ruim vier centimeter grote, klokvormige bloemen. In het wild zijn deze roze van kleur met een gele schede. Inmiddels zijn er ook witte varianten gekweekt. Na de bloei verschijnen peulen waarin de zaden zich ontwikkelen.7847452f9f0283c704f9d1e75550e776_medium.

    Cultivars Tuingloxinia

    Er zijn een aantal prachtige cultivars en hybriden gekweekt. Voor onze tuinen zijn onder meer heel mooi:

    • Incarvillea delavayi, de standaard Tuingloxinia met lila-roze bloemen
    • Incarvillea delavayi ‘Bees pink’,  licht roze bloemen
    • Incarvillea delavayi 'Deli Rose', lila bloemen
    • Incarvillea delavayi 'Snowtop’, met witte bloemen

    Is Incarvillea delavayi winterhard?

    De tuingloxinia  is in de volle grond winterhard tot ongeveer -15 graden Celsius, mits de grond goed gedraineerd is en in het najaar gemulchd wordt. In natte grond overleven ze de winter waarschijnlijk niet. Zelf dek ik ze in november standaard af met stro of bladeren voor extra bescherming. Je kunt ook de wortels, net als een Dahlia, in de herfst uitgraven en binnen droog en vorstvrij overwinteren.

    f44b8d01f4d2600b364bed83c41c5384_medium.

    Toepassing Tuingloxinia  in de tuin

    De Tuingloxinia  prachtig uitkomt in potten en daarnaast kan worden aangeplant als borderplant. Ze kunnen solitair maar ook in groepen worden aangeplant, mits er voldoende ruimte is tussen de planten. Tuiniers planten de Tuingloxinia  soms aan vanwege het feit dat ze mollen op afstand houden. De vlezige wortels geven namelijk een bepaalde geur af waar mollen niet tegen kunnen. 3df9d74e74641f55afc668028f6a0009_medium.

    De Tuingloxinia  is goed te combineren met andere bloeiende borderplanten zoals Monarda, Schildpadbloem, Brandkruid met op de voorgrond bijvoorbeeld Adderwortel.

    Standplaats, verzorging en grondsoort Tuingloxinia

    Geef de Tuingloxinia  liefst een plekje in de volle zon. De planten hebben behoefte goed afwaterende grond maar voldoende vocht. Door de grote bladeren drogen ze snel uit. Heb je kleiachtige grond voeg dan zand en grit toe. Bemest de Incarvillea’s periodiek met organische mest.

    Planten Tuingloxiniaea1c2230c86c463dd686c0db3e8bbc57_medium.

    Het is belangrijk dat je de penwortels van de Tuingloxinia rechtop plant. De bovenkant moet net bedekt zijn met grond. Steekt de wortel namelijk boven de grond uit dan zal de plant omvallen tijdens de groei. Na het planten duurt het tussen de twee en vier weken eer de wortel uitloopt en de eerste bladeren verschijnen.

    Vermeerdering Tuingloxinia

    Vermeerdering gaat het best door ze te zaaien. Het zaaien van de Tuingloxinia kan met gewone zaai- en stekgrond maar het is belangrijk dat de zaden op de grond liggen, want ze hebben licht nodig om te ontkiemen. Als je in de herfst de wortels opgraaft kun je ze soms delen, maar alleen als er meer dan één groeipunt is.

    Tuingloxinia  kopen

    Tuingloxinia ’s worden niet zo heel veel aangeboden in tuincentra maar in webshops kun je de kale wortels vaak kopen in het voorjaar. Deze groeien binnen enkele maanden uit tot grote bloeiende planten.

    Tuingloxinia

    Een aantrekkelijke, opvallend bloeiende borderplant.

  • End of content

    No more pages to load