• Beekpunge of Veronica beccabunga, intens blauw

    Gepost in Overige planten - Geupdated: - Gepubliceerd:

    In dit artikel uit de serie vijverplanten lees je alles over de liefelijke inheemse moerasplant Beekpunge of Veronica beccabunga.

    Tags/labels: RobsVijvaria, RobsVijverplanten, Veronica , Moerasplant, Oeverplant

    Beekpunge

    Beekpunge is een overblijvende plant uit de familie van de weegbree. De plant heeft relatief dikke, groen tot lichtbruine  stengels waaraan paarsgewijs blaadjes groeien. De blaadjes zijn enigszins onregelmatig gevormd, taps toelopend met een gekartelde rand. Onder  water hebben de blaadjes een iets rondere vorm en zijn ze iets lichter van kleur. Meestal bedraagt de hoogte van Beekpunge zo’n vijf tot vijftien centimeter maar als de plant moet concurreren met andere planten kunnen ze wel vijftig centimeter hoog worden. Daarvoor heeft Beekpunge wel ondersteuning van andere planten voor nodig.

    ee00244f48b7ec5da1fd2950164a298b_medium.

    Van mei tot en met september bloeit Beekpunge met maximaal vijf millimeter grote blauwe bloemetjes die een groen hartje hebben. De vier blauwe bloemblaadjes hebben indigo gekleurde aders en zijn in het hart van de bloem wit. Na de bloei verschijnen de drie/vier millimeter grote doosvruchtjes aan de plant. De wetenschappelijke benaming voor Beekpunge  is Veronica beccabunga.

    Het bijzondere aan Beekpunge is dat de plant in de winter zijn blad houdt. De bladeren bevatten bepaalde antivriesstoffen waardoor ze niet vatbaar zijn voor vorst. Deze bladeren, de bloempjes en de stengel van Beekpunge, die overigens een licht diuretische werking hebben,  kunnen worden gegeten. Pluk ze en gebruik ze in een salade. Lekker pittig!  De smaak van Beekpunge heeft de plant ook zijn naam gegeven: punge komt van het Italiaanse pungente, bijtend.

    Etymologie Veronica beccabunga

    De geslachtsnaam Veronica is een samentreksel van de Latijnse woorden “vera” ofwel “waar” en “nica” ofwel afbeelding. Volgens de legende veegde de heilige Veronica het gezicht af van Christus op de Calvarieberg. De afbeelding van zijn gezicht bleef achter in het doek. De soortnaam beccabunga is een latinisering van de Italiaanse bocca ofwel mond en Pungo ofwel bijtend en verwijst naar de smaak van de plant.

    Beekpunge in de natuur

    In de natuur komen Beekpunge voornamelijk tegen aan de waterkant. Bij beken en sloten maar ook wel in moerassen en vochtige weiden. Soms groeit Beekpunge onder water, maar meestal niet lang: de plant wordt daar verdrongen door echte waterplanten. In Nederland komt de plant algemeen voor net als in de rest van Europa en Azië. In de Verenigde Staten is de plant geïntroduceerd.

    Beekpunge in de vijver

    c7ccf5ec0436529620ad60ac73fb1b8c_medium.

    In de vijver is Beekpunge een gemakkelijke plant. Beekpunge heeft liefst voedselrijke grond nodig en kan het best direct aan de waterkant of in het moerasgedeelte geplant worden, waarbij de plant net met de voet in het water moet staan.

    Beekpunge vermeerderen

    Beekpunge is gemakkelijke te vermeerderen. De kruipende stengels van deze plant vormen voortdurende nieuwe wortels. De plant kan daarom eenvoudig gescheurd worden maar afgebroken stengelstukken zullen ook gemakkelijke wortel schieten in een glas met water of een potje met heel vochtige grond. Het zaad is kiemkrachtig en kan in het voorjaar buitenshuis gezaaid worden.

    Beekpunge9ec8b0d7b2c2e901a1a0100e80389814_medium.

    Beekpunge is een gemakkelijke vijverplant die lang bloeit.

    De plant is prima te combineren met andere planten en een teveel aan de plant kan gemakkelijk worden verwijderd.

  • End of content

    No more pages to load