• Aibika : verzorging, standplaats, planten, snoeien en vermeerderen van Abelmoschus manihot

    Gepost in Eenjarige planten - Geupdated: - Gepubliceerd:

    Aibika , Abelmoschus manihot een uit Nepal afkomstige eenjarige plant met grote geelwitte bloemen. Wat is de beste standplaats, welke verzorging is nodig, wanneer en hoe snoeien van de Abelmoschus, hoe vermeerderen, wat is de bloeiperiode, hoe overwinteren en welke ziekten kent de plant.

    Tags/labels: RobsTuinplanten, Abelmoschus, EenJarige

    AibikaAibika , Abelmoschus manihot

    Aibika , Abelmoschus manihot, is een uit Nepal afkomstige kortlevende, kruidachtige plant behorende tot de Kaasjeskruidfamilie of Malvaceae. In Nepal groeit ze op rotsachtige hellingen, op vochtige plekken, tussen de 600 en 1100 meter boven zeeniveau. Het uit ongeveer vijftien soorten bestaand geslacht Abelmoschus werd oorspronkelijk ingedeeld bij het geslacht ‘Hibiscus’

    Etymologie Abelmoschus manihot

    De botanische benaming van Aibika  is ‘Abelmoschus manihot’. Oorspronkelijk werd de plant door Carl Linnaeus in 1753 beschreven als ‘Hibiscus manihot’. In 1787 werd de plant door de Duitse botanist Friedrich Medikus ingedeeld bij het geslacht ‘Abelmoschus’.  De ‘Latijnse geslachtsnaam ‘Abelmoschus’ is afgeleid van het Arabische ‘abû al-mosk’ of ‘muskusvader’. De Latijnse soortaanduiding ‘manihot’ is de wetenschappelijke naam voor cassave en verwijst naar de gelijkenis van de bladeren van Aibika met Cassave.

    Beschrijving Abelmoschus

    Abelmoschus is een snelgroeiende, maximaal vijf meter hoge kruidachtige heester die groeit vanuit een oppervlakkig wortelstelsel. In Nederland wordt de plant als eenjarige maximaal twee meter hoog en de helft zo breed. Aan de sterk vertakkende, centrale stengel groeien grote vingervormige bladeren die sterk variëren in grootte en vorm. De enorme bloemen met een doorsneden van tien tot vijftien centimeter zijn flets geel tot citroengeel van kleur met een roodbruin hart. Na de bloei verschijnen de grote zaaddozen.

    Aibika , Abelmoschus manihot

    Is Abelmoschus manihot giftig?

    Aibika is niet giftig. De jonge bladeren en scheuten worden rauw, gestoomd en geroerbakt gegeten. Ook worden ze in soep gebruikt. Ze hebben net als Okra, die uit dezelfde familie stamt, een wat slijmerige smaak. In Japan en Korea wordt er papier gemaakt van de bladeren. Ook de bloemknoppen worden gegeten. De zaden worden medicinaal toegepast bij ademhalingsproblemen, het sap van de wortels bij spierpijn en het sap van de bloemen bij tandpijn.

    Is Abelmoschus winterhard en hoe kun je ze overwinteren?

    Abelmoschus manihot, is niet winterhard en wordt uitsluitend als eenjarige geteeld.

    Standplaats en planten Aibika

    Abelmoschus heeft een zonnige standplaats nodig met voedselrijke, vochtige grond. Plant ze in een groep, achterin de bloeiende border.

    Abelmoschus manihot snoeien

    De plant hoeft niet gesnoeid te worden als éénjarige. Verwijder de bloemen als je uitgebloeid zijn, dan blijft de plant doorbloeien.

    Ziektes Abelmoschus

    Abelmoschus is een relatief sterke plant die weinig last heeft van ziektes of insecten. Het grootste probleem vormen slakken.

    Abelmoschus manihot vermeerderen

    Aibika  kan gemakkelijk worden vermeerderd door de plant in zomer te stekken. Gebruik hiervoor kruidachtige stekken van ongeveer 10 centimeter lang. Gebruik uitsluitend stekken zonder bloemknoppen. Verwijder alle blaadjes, behalve het groeipunt. Steek de stek, gebruik maken van stekpoeder, in zanderige stekgrond en plaats ze op een warme standplaats. Je kunt ze ook gemakkelijk zaaien. Gebruik gewone zaai- en stekgrond en zet deze op een warme plek. Na zes weken kun je ze verspenen in potjes en vanaf eind mei in de tuin planten.

    Abelmoschus manihot kopen

    Abelmoschus manihot is vooral in webwinkels te koop als zaad.

    Abelmoschus

    Bijzondere, eenjarige borderplant met opvallende bloei.

  • End of content

    No more pages to load